zoals jij het wil

sta niet in mijn aura
verlaat mijn licht
vreet geen energie van me
want dat zie ik niet als plicht

je geeft het gevoel van
nu zijn vergeten
eens noemde jij mij
beste vriend

hoe heb ik ooit
zo dom kunnen wezen
maar heb ik dit
werkelijk verdient

nu krijg je het zoals je
het blijkbaar hebben wilde
ik laat je echt met rust
dag beste vriendinnenkind


2005 Richard Berntsen
11-03-2005
Print dit gedicht